Seni Sevdim
Ben, seni; adini bilmeden sevdim. Ve, “var”liginla gülüsünü…
Ben seni, yasini bilmeden, gözünü-kasini bilmeden sevdim.
Ve, “yar”liga süzülüsünü.
Ben seni, sesini duymadan sevdim…
Ve duymadan nefesini.
Ben seni adini bilmeden sevdim…
Ama; sevdim!..
Üsüyüsünü sevdim…
Üsüyüsünü sevdim onüçüncü ayin ilk günü;
“Gel, isit” deyisini!..
Bekleyisini sevdim besinci mevsimin gün bitimlerinde, bilerek gelmeyecegimi…
Aksam alacalarinin gönlüne yürüyüsünü sevdim…
Ve, kipirtisiz, karanliga gömülüsünü sevdim.
Bir de;
“Gel, isit” deyisini!..
Ben seni, adini bilmeden sevdim.
Ihtiyacim… Cevabim…
Isimler koydum sana; bahar yelim, çiçek tarlam… Gökkusagim, isigim… Kuskanadim, pembe rüyam, çiy tanem…
Seni, adini bilmeden sevince ögrendim; seni sevmek için gerekmiyordu ismini bilmem…
…Sevdim iste!
Ben, seni; yasini bilmeden sevdim… Yani bilmeden sevdim deden yasinda miyim, torununla akran mi!
Ben seni, gözünü-kasini bilmeden sevdim.
Ben seni, sesini duymadan sevdim.
Ve hatta ögrenmeye korkarken, bilmeye kiyamazken seni…
…seni sevdim.
Seni sevdim…..
Ocak 9th, 2008 at 19:33
sevmek kadar naif bir duygu varmıdrı bilemiorm
yazıyı beğendim.. paylaştığınız için teşekkürler
Mart 4th, 2008 at 10:21
iyşallan affedersin
Mart 4th, 2008 at 10:22
aşkım affet
Nisan 10th, 2008 at 12:17
senı sevıyorum ya sen
Nisan 21st, 2008 at 03:40
seni sevdiğim için özür dilemiyecem …. guzel yazı
Mayıs 13th, 2008 at 10:26
bu şiri kabul et